ΑΛΛΟΙ ΤΥΠΟΙ ΔΙΑΒΗΤΗ

LADA

Ο LADA αντιπροσωπεύει τον λανθάνοντα αυτοάνοσο διαβήτη της ενηλικίωσης.  Τείνει να εμφανίζεται πιο αργά από ότι ο διαβήτης τύπου 1 και αρκετές φορές μπορεί να διαγιγνώσκεται λάθος ως διαβήτης τύπου 2 διότι μπορεί να εμφανιστεί σε παρόμοιο χρόνο. Στη διεθνή βιβλιογραφία αποδίδεται συχνά και η ονομασία Type 1.5 DM (τύπος 1.5).  Σύμφωνα με βρετανική προοπτική μελέτη, διαπιστώθηκε ότι αντισώματα ειδικά για τις περιπτώσεις LADA βρίσκονται στο 6%-10% των περιπτώσεων διαβήτη. Μεταξύ των ατόμων που έχουν διαγνωστεί με διαβήτη σε ηλικία μικρότερη των 35 ετών, ο LADA μπορεί να αντιπροσωπεύει μέχρι και το 25% των περιπτώσεων.

MODY

Είναι μια μορφή διαβήτη που εμφανίζεται συνήθως πριν την ηλικία των 25 ετών. Ονομάζεται  διαβήτης κατά την έναρξη της ωρίμανσης των νέων –  MODY (Maturity Onset Diabetes of the Young). Αυτός ο τύπος είναι πιο πιθανό να κληρονομείται σε σχέση με άλλους, εξαιτίας ενός γενετικά ισχυρότερου παράγοντα κινδύνου. Επηρεάζει περίπου το 1-2% των ατόμων που πάσχουν από διαβήτη και μπορεί συχνά να μην αναγνωρίζεται στα αρχικά στάδια του. Προκαλείται από εξαλλαγή ενός γονιδίου και οι απόγονοι φορέα του γονιδίου έχουν 50% πιθανότητα να το κληρονομήσουν και να αναπτύξουν MODY. Υπάρχουν ακόμη και διάφορες μορφές του MODY με πιο συχνό τον HNF1-α που απαντάται στο 70%. Μερικές φορές συγκρίνεται με τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 καθώς παρατηρούνται κοινά συμπτώματα.

ΔΕΥΤΕΡΟΠΑΘΗΣ ΣΔ – ΠΑΓΚΡΕΑΤΟΠΑΘΕΙΕΣ

Δευτεροπαθής διαβήτης είναι ο διαβήτης που προκύπτει ως συνέπεια μιας άλλης πάθησης. Συχνά είναι μόνιμος, αλλά σε ορισμένες μορφές είναι δυνατό να υποστρέψει ή να εξαλειφθεί η επίδραση της υπεργλυκαιμίας.

Τα νοσήματα που μπορούν να προκαλέσουν δευτεροπαθώς διαβήτη είναι:

  • Κυστική ίνωση
  • Αιμοχρωμάτωση
  • Χρόνια παγκρεατίτιδα
  • Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS)
  • Σύνδρομο Cushing
  • Καρκίνος παγκρέατος
  • Γλυκαγόνωμα
  • Παγκρεατεκτομή
  • Φάρμακα: κορτικοστεροειδή, β-αναστολείς και θειαζιδικά διουρητικά.

Ορισμένες μορφές δευτεροπαθούς διαβήτη, όπως της παγκρεατίτιδας, της κυστικής ίνωσης ή της αιμοχρωμάτωσης, μπορεί να οδηγήσουν σε απώλεια της παγκρεατικής λειτουργίας, δηλαδή το πάγκρεας μπορεί να μην είναι σε θέση να παράγει αρκετή ινσουλίνη για να διατηρήσει σταθερά τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Σε αυτές τις μορφές, ίσως χρειαστεί χορήγηση ινσουλίνης για να διατηρηθούν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα υπό έλεγχο.  Τα άτομα που έχουν υποβληθεί σε παγκρεατεκτομή δεν είναι σε θέση να παράγουν επαρκή ποσόστητα ινσουλίνης και συνεπώς θα χρειαστεί χορήγηση ινσουλίνης, παρόμοια όπως στα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1. Στο γλυκαγόνωμα, καλοήθεις όγκοι οδηγούν σε παραγωγή και απελευθέρωση μεγάλης συγκέντρωσης γλυκαγόνης. Η γλυκαγόνη λειτουργεί με αντίθετο τρόπο από την ινσουλίνη απελευθερώνοντας γλυκόζη στο αίμα, που μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολικά υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΑΠΟ ΣΤΕΡΟΕΙΔΗ

Τα κορτικοστεροειδή (κορτιζόνη) χρησιμοποιούνται για καταπολέμηση μιας  φλεγμονής, όμως μπορούν να οδηγήσουν σε διαβήτη. Τα άτομα με αυξημένο score κινδύνου εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 τα οποία υποβάλλονται σε αγωγή με στεροειδή , καθώς και  εκείνα που χρειάζονται στεροειδή για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους, είναι τα πιο ευαίσθητα στην εμφάνιση διαβήτη από στεροειδή. Ο διαβήτης τύπου 2 είναι πιο πιθανό να αναπτυχθεί μετά από μακρόχρονη χρήση στεροειδών, όπως η χρήση από του στόματος κορτικοστεροειδών για περισσότερο από 3 μήνες.